miðvikudagur, 10. febrúar 2016

Látin sendir e-mail gegnum lokað kontó.

Já.

Kona sem ég þekki vel hafði samband við mig og bað um viðtalstíma, í heilun spyr ég hún svar við sjáum til, Þegar hún kemur inn ganginn og nær skynja ég að þessi vinkona min er helsjúk, en sagði ekkert og hún fékk sér sæti í stólnum en lagðist ekki á bekkinn.


Heyrðu minn kæri það hefur enga þýðingu að taka mig í heilnum því að ég er búinn að berjast lengi, og krabbinn hefur heltekið líkama minn en ég vil fá að njóta nærveru þinnar og spjalla.

Þá segir hún skyndilega, mannstu eftir samtali okkar í vinnuni, um hvort að hinir látnu geti látið vita af sér þegar yfir er komið?

Eftir umhugsun mundi ég eftir því skrýtna samtali, og hún horfði á mig kímin hafðu ekki áhyggjur af þessu en því skal ég lofa þér til að styrkja þig í trúnni, að nota fyrsta tækifæri sem gefst til að láta þig vita af mér og lauk þar með samtalinu og þróttur hennar var að hverfa, tveim dögum síðar var hún farin yfir.

Síðan líða um sex mánuðir og ég er að fara yfir tölvupósta sem höfðu komið, og opna póst frá konu og les hann yfir og geri mér þá grein fyrir að hann er ritaður á dánarbeði, og ýtti á reeply takkann sá þá nafnið og hreinlega fraus.

Þetta var póstur frá vinkonu minni og var ég viss um að eitthvað skrítið væri við þetta, en ekkert í póst innihaldinu var um að að hún væri að láta vita af sér, heldur lífið trúna og mannkærleik.

Vikurnar liðu og pósturinn var áfram í innboxinu mínu, en til öryggis afritaður á Ploppy Drif.

Ég þekkti góða menn hjá umræddu simafyrirtæki, og hafði samband við einn þeirra sem varð hvumsa og spurði hvort ég væri að grínast, og ég sagði honum að ég gæti ekki borið svona upp við ættingjana hennar og ég færi heldur ekki fram á neinskonar rannsókn, heldur hvort að möguleiki væri á að pósturinn hafi verið sendur af eiganda, flóknara væri þetta nú ekki.

Hann hugsaði sig um og sagðist ætla að ræða við félaga sína og skoða reglur og fleira, en tveim dögum síðar hringir hann til min með svarið.

Við erum jafn mikið í lausu lofti og þú, öllum símum konunnar var lokað af ættingja og tölvupóstfangi líka, en samt var þessi umræddi póstur sendur þér úr óvirkum tölvupósti, og við skiljum þetta ekki og tæknilega á ekki að vera hægt.

Ég þakkaði honum fyrir og sagði honum bara að gleyma þessari bón minni eins og hún hefði aldrei verið borin fram.

Eftir þetta símtal þurfti ég að setjast í stólinn minn og hugleiða inn á vinkonuna hvernig hún hefði getað þetta, en hún hafði með einhverju móti verið svo staðföst að sanna þetta fyrir mér að hið ómögulega gerðist.

Póstinn brenndi ég inn á disk til varðveislu.

Góðar stundir og sýnið hvort öðru umhyggju og velvilja.

Þór Gunnlaugsson
Heilunar og transmiðill
Er einnig á lækningasviðinu

thorgu@internet.is

Skrifið sjálf um reynslu ykkar, og hvað ykkur finnst um það sem þið lesið hér í GESTABÓKINA.

GESTABÓK.