fimmtudagur, 3. nóvember 2016

Falinn Gátt í segulsviði jarðar.

Það er sagt að börnin eigi að fara snemma í háttinn, en þegar 70 ára kallar eru dottnir fram á borðið 18.15 er kanski full snemmt, en svo hefur verið með mig undanfarnar tvær vikur, en sló öll met í gær og tók 12 tima svefntörn, en hvert fór kallinn.

Jú ég fór út fyrir gufuhvolf jarðar til að skoða með minum mönnum hvað bíður okkar á næstunni, og staðfesta það sem NASA hefur uppgötvað, sem eru hulin hvolf inn í óminnið eins og í Star Wars myndunum en þetta varð þess valdandandi að strengur er kominn á milli jarðar og sólarinnar sem hefur truflað segulsvið jarðarinnar, og aukið á sýningar á næturhimni fyrir túristana en skapað okkur nýtt vandamál sem visindamenn hafa nú myndað einskonar kórónu úr orku umhverfis jörðina, sem veldur miklum hitasveiflum eins og ég benti á 2013 og aftur 2015 og eru að koma fram á næstunni.

Heitasta timabil á Íslandi s.l.130 ár og 2017 verður enn heitara og meiri sveiflur í hita og kulda víða um land, og skiptist jafnvel um að kveldi og um miðjan dag þannig að ískögglar gæætu dunið á okkur um miðjan dag í júlí.

Þessi magnetiski strengur sólar og jarðar kom óvart vegna sólgossins stóra fyrr á árinu, og orsakaði jarðskjálfta sem fannst hér á landi og náði alla leið að innsta kjarna jarðarinnar.

Þessi kennsluferð með minum mönnum þurfti að gerast rétt eftir kl.18.00 og var ég ný búinn að borða en sá engar fréttir, og frúin var viss um að ég svæfi fast, svo miklar voru drunurnar og eftir því sem nær dró að sólinni var ég settur í einskonar hulstur sem hlífði mér frá geislun sólarinnar og sjóntaugum, þannig að ég gæti með örugum hætti séð um þriðja augað það sem fyrir það bar og alveg ótrúlegt að sjá, líkt og standa á gígbarmi eldfjalls sem væri að spýta glóandi leðju hundruði metra í loft upp.

Farið var með mig einn hring umhverfis sólina óþarflega nærri en þó í þúsundum km fjarlægð en þeir sögðu að þessi ferð hefði þótt nauðsynleg til þess að ég áttaði mig á því sem í vændum væri, og vara aðra við hvort sem þeir tækju mark á því eða ekki.

Síðan vaknaði ég bara á minum venjulega tima kl.06.30 alveg úthvíldur og hress og fann hvergi til í húðinni.

Klikkið á þennan hlekk: http://www.nasa.gov/mission_pages/sunearth/news/mag-portals.html#.WBss1546Zo8.gmail þá fáiðp þið að sjá Videomynd frá NASA, af því sem mér var sýnt, eða hluta þess,

Góðar stundir og sýnið hvort öðru umhyggju og velvilja.

Þór Gunnlaugsson
Heilunar og transmiðill
Er einnig á lækningasviðinu

thorgu@internet.is

Skrifið sjálf um reynslu ykkar, og hvað ykkur finnst um það sem þið lesið hér í GESTABÓKINA.

GESTABÓK.


The energy that drives space storms.

Using data from NASA's THEMIS mission, a team of University of Alberta researchers has pinpointed the impact epicenter of an earthbound space storm as it crashes into the atmosphere, and given an advance warning of its arrival.

Artist's conception of a blast of magnetic waves arriving from space at the eye of a storm and then launching a series of concentric outward propagating ripples. Credits: Andy Kale/Univ. of Alberta

The team's study reveals that magnetic blast waves can be used to pinpoint and predict the location where space storms dissipate their massive amounts of energy. These storms can dump the equivalent of 50 gigawatts of power, or the output of 10 of the world's largest power stations, into Earth's atmosphere.

The energy that drives space storms originates on the sun. The stream of electrically charged particles in the solar wind carries this energy toward Earth. The solar wind interacts with Earth's magnetic field. Scientists call the process that begins with Earth's magnetic field capturing energy and ends with its release into the atmosphere a geomagnetic substorm.

"Substorm onset occurs when Earth's magnetic field suddenly and dramatically releases energy previously captured by the solar wind," said David Sibeck, project scientist for the Time History of Events and Macroscale Interactions During Substorms (THEMIS) mission at NASA Goddard Spaceflight Center in Greenbelt, Md.

Physicists Jonathan Rae and Ian Mann lead the University of Alberta research team that recently located a substorm's epicenter of the impact. The team uses ground-based observatories spread across northern Canada and the five satellites of the THEMIS mission to detect magnetic disturbances as storms crash into the atmosphere. Using a technique the researchers call "space seismology," they look for the eye of the storm hundreds of thousands of miles above Earth.

"We see the benevolent side of space storms in the form of the Northern Lights," said Mann. "When electrically charged particles speed toward Earth and buffet the atmosphere, the result is often a dancing, shimmering light over the polar region." But there is also a hazardous side. Earth's atmosphere protects us from the damaging direct effects of the radiation from space storms, but in space there is nowhere to hide. High-energy, electrically charged particles released by space storms can damage spacecraft. On Earth, disturbances caused by the particles and the electrical currents they carry can interrupt radio communications and global positioning system (GPS) navigation, and damage electric power grids.

Rae and Mann's team has also determined that the magnetic tremors show that the space storm impact into the atmosphere has a unique epicenter, with the eye of the storm located in space beyond the low-Earth orbits of most communication satellites.

Guided by Earth's magnetic field, the magnetic tremors rocket through space toward Earth. These geomagnetic substorms trigger magnetic sensors on the ground as they impact the atmosphere. The effects of these storms, and the most spectacular displays of the Northern Lights, follow a few minutes later.

The objective of NASA's pioneering multi-spacecraft THEMIS mission is to determine what causes geomagnetic substorms. In addition to a well-instrumented fleet of five spacecraft, THEMIS operates a network of ground observatories stretching across Canada and the United States to place the spacecraft observations in their global context. All night long, every night, the observatories take 3-second time resolution snapshots of the aurora and measure corresponding variations in Earth's magnetic field strength and direction every half second.

An analysis of the auroral movies and magnetic variations by Dr. Jonathan Rae from the University of Alberta pinpointed just when and where one substorm explosively released its magnetic energy. "Undulating auroral features and ripples in Earth's magnetic field began at the same time and propagated away from Sanikulaq, Nunavut, Canada at speeds on the order of 60,000 miles per hour, much like the blast wave from a gigantic explosion," said Sibeck. Dr. Rae and his team presented the results on May 25 at the American Geophysical Union meeting in Toronto.

Probing the eye of a space storm and recognizing the advance warning signs are crucial for researchers trying to understand and predict space weather. Key questions about when and how space storms start are still challenging researchers on the THEMIS team. Like forecasters on Earth who predict severe weather, the University of Alberta researchers are using their "space seismology" technique to investigate methods to forecast space storms.

THEMIS is a NASA-funded mission and involves scientists from Canada, the United States, and Europe. Current Canadian activity is funded by the Canadian Space Agency.

Rani Gran and Laura Layton
NASA's Goddard Space Flight Center, Greenbelt, Md.

Góðar stundir og sýnið hvort öðru umhyggju og velvilja.

Þór Gunnlaugsson
Heilunar og transmiðill
Er einnig á lækningasviðinu

thorgu@internet.is

Skrifið sjálf um reynslu ykkar, og hvað ykkur finnst um það sem þið lesið hér í GESTABÓKINA.

GESTABÓK.