mánudagur, 8. febrúar 2016

1. Kafli. Kaffihús dauðans .

Því miður kemur það allt of oft fyrir að læknar hringja heim til sjúklinga með alvarlegar niðurstöður úr sýnarannsóknum ( Krabbamein ) viðkomandi gæti verið í vinnunni eða heima, ein/einn og slíkar fréttir eru svo mikið högg á sálina að viðkomandi frýs, verður viðutan og veit varla hvaða dagur er uns einhver ættingi kemur heim.

Margir hafa skrifað ævintýrabækur um hvað muni ske við brottför úr þessum heimi yfir í hinn, og mun ég útskýra það þar sem mér hefur hlotnast að fá að vera viðstaddur við slíkan aðskilnað.

Sjúklingurinn sem legið hefur banaleguna með óbærilegar kvalir, og svo virðist að ekki megi hækka skammtana af hættu á ofskömmtum og líknardauða.

Þetta er staðreynd, því annars myndu ekki svo margir kveljast á dánarbeði sínu, með ættingjana skelfingu lostna og hjálparvana þar sem markinu er náð.

Hvað gerum við, við skepnur sem kveljast eftir slys?

Aðskilnaðurinn sem slíkur fer þannig fram, að viðkomandi verður verkjalaus síðustu 24 klst enda tengdur við hið efra og undirbúningur hafin.

Viðkomandi getur komið úr dái, og kjaftað á honum hver tuska en síðan dregur niður í honum/henni og þeir sem eru næmir sjá hvítan ljósgeisla nálgast rúmstæðið, og innri líkaminn fer upp til ættingja sem taka vel á móti viðkomandi og fara með beint á sjúkrahús þar sem aðlögun byrjar.

Það sem eftir verður er hýsillinn stórskaðaður af krabbameini.

Ferðin upp er svo unaðsleg að sjá, að enginn þarf að kvíða því að týnast og eitthvað annað birtan friðurinn sem ættingjar fá að upplifa í formi orku sem sett er yfir viðstadda, til að milda söknuðinn sem getur verið yfirþyrmandi og stundum eins og óyfirstíganlegur.

Þið þurfið ekkert að óttast með umskiptin, en allir fara fyrst á sjúkrahús þar sem ættingjar skiptast á að vera hjá viðkomandi ræða við hann huglægt og kenna viðkomandi hvernig tjáskipti fara fram, og enginn er maturinn orkan frá hvíta hússinu í 1 klst að okkar tima er allt sem það þarf.

Skipulagðar íbúðargötur eru þarna, og sumar fjölskyldur kjósa að búa alltaf samman, á meðan aðrir vilja meira næði og er orðið við þeim óskum.

Mikið og merkilegt félagsstarf bíður þeirra sem það vilja, Sinfoníuhljómsveitir og mestu óperu unnendur geta hlustað á sína uppáhalds söngvara sem eru farnir, en halda áfram söng fyrir handan því þar er aldrei þögn

Mér hefur ekki enn verið boðið til fundar í kaffihúsi dauðans, þar sem ég gæti komið og rætt við fólk um andleg mál en kanski kemur það síðar sé áhugi fyrir því, og að sjálfssögðu myndi ég gera það í sjálfboðavinnu

Kaffihús Dauðans 2. Innri líkami sóttur yfir aftur.


Góðar stundir og sýnið hvort öðru umhyggju og velvilja.

Þór Gunnlaugsson
Heilunar og transmiðill
Er einnig á lækningasviðinu

thorgu@internet.is

Skrifið sjálf um reynslu ykkar, og hvað ykkur finnst um það sem þið lesið hér í GESTABÓKINA.

GESTABÓK.