sunnudagur, 13. mars 2016

8. Kafli. Vinnumaðurinn .

Já hver hann þessi sem kemur til okkar sendur af þeim æðasta, til að veita okkur þá aðstoð sem við þörfnumst við framgöngu miðlunar.

Það getur verið nákominn ættingi löngu farinn, eða einhver ókunnugur og óstýrilátur sem venja þarf við breyttar aðstæður sem hann/hún hefur lítinn sem engann áhuga á.


Tökum dæmi af honum Jakson, sem vinnur mest með Judith kennara mínum hann var Írskur fylliraftur kjaftfor með afbrigðum og hún var alveg að gefast upp á að vinna með honum, en eftir 20 ára sambúð tókst að setja hringana upp og hann varð blíður og stríðinn í staðinn og hann er á upptöku hægra megin á síðunni að stríða nemunum er hans besta skemmtun, væri um háttatima þeirra á kvöldin væri hann að skoða G strengi og fleira í þessum dúr sem allt var stríðni, en hann sótti mjög áríðandi og traustar upplýsingar fyrir handan á svo kallað posthus, en þar koma að tugur og jafnvel fleiri sem leita uppi upplýsingar sem Judith óskar eftir skila á pósthúsið og Jakson sækir þær og kemur áfram.

Ég hef átt einkafundi með honum sem einnig eru hægra megin á síðunni fyrir hvern sem er að hlusta á og læra en spyrja þarf ákveðinna spurninga svo að þær skiljist ekki almennar eins og um veður hvernig þau líti út og svo framvegis.

Til að ná árangri á sviðum miðlunar, þá er þetta þrotlaus vinna við þjálfun á hverjum einasta degi með sjálfum sér vinna í tengingum stilla af orkuhringina og þar sem ég er í dag alltaf tengdur(sitenging)þar sem það tekur mig ekki nema 10 secundur að opna að fullu fyrir orkuna hvar sem ég er staddur á Lækjartorgi þess vegna því fundir í lokuðum herbergjum með rauð ljós lýsa vantrausti miðlanna á sjálfum sér en hefur ekkert með þau að gera fyrir handan.

Tók eftir því um daginn að 2 læknar á gjörgæsludeild geta séð mig þegar ég skrepp úr ytri líkama í lækningarferðir, en þeir vita hvað ég er að gera og blanda sér ekkert í það, en þeim báðum brá álíka og mér við að ég sæist þó ég væri vanur að sjúklingar sem bæðu mig að koma með í aðgerðir sæu mig við skurðarborðið þá var þetta öðru vísi.

Farðir á líknardeild eru öðru vísi þar er svo mikið af sálum sem þurfa aðstoð að hjúkkurnar þekkja mig og ég sest þar í Lazy Boy opna upp í ljósið fyrir þessar sálir og loka á eftir.

Þetta eru sálir sem vildu sjálfar vera aðeins lengur meðal ættingja sem voru farnir heim til sin og ekki opið upp á því augnabliki.

Libby annar kennarinn minn, læknirinn hennar þarf ekki annað en að snerta á manni einn putta með hennar hendi að þá getur hann rakið alla sjúkrasögu manns frá vöggu og til dags dato, lyf og skammtastærðir og hvað hafi verið að hvað hefði verið rangt greint og fleyra.

Við megum heldur aldrei gleyma því, að þessi gjöf er fyrir mannkynið til betrunbótar en ekki til skemmtunar og þeir miðlar sem það stunda finna illa tengingar, stundum og bæta þá inn í frá sér sjálfum til uppfyllingar timans en viðskiptavinurinn botnar ekkert í fundinum, kannast ekki við neitt af því sem kemur og hver er þá árangurinn?? Enginn sárindi og minnkun fyrir miðilinn sem ætti að taka sér langa pásu.

Frá mér sjálfum:

Alveg frá því að ég man eftir mér fannst mér það hvalræði að fara í kirkju alveg sama hvert tilefnið var og fannst alltaf eins og blýklumpur væri settur ofan á hausinn á mér en enginn hafði svörin þótt leitað væri víða fanga.

Góðar stundir og sýnið hvort öðru umhyggju og velvilja.

Þór Gunnlaugsson
Heilunar og transmiðill
Er einnig á lækningasviðinu

thorgu@internet.is

Skrifið sjálf um reynslu ykkar, og hvað ykkur finnst um það sem þið lesið hér í GESTABÓKINA.

GESTABÓK.